La Coruna
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Zeilboot
29 September 2005 | Spanje, Madrid
La Coruna 27 september 2005
Ola!
We hebben de haven van Le Havre op 20 september 2005 om 21.30 uur kunnen verlaten. Helaas was van de Noordwind niets meer over. Toch wilden we dolgraag richting het zuiden. Dus dan maar wat motoruren. Als doel stellen we ons Camarete, een klein vissersdorpje in de buurt van Brest. Hier willen we dan wachten voor een gunstige Wind om de Golf van Biscaye over te steken. Tijdens de reis hebben we overdag prachtig weer; s’nachts moeten we echter al onze lange onderbroeken te voorschijn halen, om ons tijdens het wachtlopen tegen de kou te beschermen.
We passeren de kanaaleilanden Alderney, Guernsey en Jersey met prachtig weer. Het ziet er zo uitnodigend uit dat we nog even overwegen om een paar dagen te stoppen, maar wij willen nu eindelijk richting de warmte. Donderdagavond 22 September om 18.00 uur bereiken we Camarete. We leggen de boot aan een moorring en pompen het bijbootje op om even naar de kant te varen. Bij het havenkantoor aangekomen, zien wij dat de volgende dag een noordoosten wind kracht 5 BF zal waaien. Dat betekend dus, douchen, slapen, tanken, boodschappen doen en de volgende dag om 12.00 uur al weer vertrekken want, dan is het tij gunstig. Als we Camarete verlaten, is het regenachtig weer. In het engelse weerbericht, welke wij via de marifoon ontvangen, noemen ze dit Drissel.
De noordwind steekt heel even op en ziet het er naar uit dat we snel in La Coruna zullen zijn, maar de pret houdt niet aan en al gauw moeten we weer de motor bijzetten.
Tijdens mijn wacht passeert op ongeveer 1 mijl afstand een onderzeer, althans daar ga ik maar van uit, want uit het niets zie ik ineens 3 gele lichten achter elkaar plotseling uit het water opduiken en met een noodgang net aan de oppervlakte aan mij voorbij schieten, op de Navtex was doorgegeven dat er in deze omgeving militaire oefeningen zouden zijn. Slik.
De volgende dag worden we beloond met een stralende dag. River en Roxy komen vroeg uit hun kooien gekropen en we genieten samen, van een opkomende zon. Met een licht briesje schuin van achteren beloofd het met grootzeil en de Genua een prachtige zeildag te worden. Als bekroning van de dag komt er tijdens de lessen in de kuip, zelfs nog een school dolfijnen gedag zeggen. Ze zwemmen even met de boot mee, de kids zijn door het dolle. Ons enthousiasme schijnt aanstekelijk te zijn, want als de dolfijnen wegzwemmen, maken een aantal van hun gigantische sprongen. We staan aan dek te applaudiseren.
Tegen de avond draait de wind in tegen over gestelde richting en neemt toe tot 20 knopen. Dat beloofd een onrustig nachtje te worden. Omdat we de bewolking niet helemaal vertrouwden hadden we voor het vallen van de avond alvast het 2de rif gezet. Het wordt inderdaad een onstuimig nachtje met veel regen en uitschieters tot 27 knopen. Maar uiteindelijk blijken het 2de Riff en het Fok goede maatjes te zijn. Rond 7.00 uur s’ochtends is er geen wolkje meer te bekennen en gaat de wind met 12 knopen weer netjes uit de noordelijke richting blazen. Zo kunnen we heerlijk uitrusten en wat tijd aan ons pigment besteden. S’avonds neemt de wind helaas af en moeten we de motor bijzetten, maar worden we getroost door een tweede bezoek van dolfijnen. Deze keer geven ze een heel fluitconcert. Roxy weet te vertellen, dat dit babydolfijnen met hun moeders zijn.
We bereiden ons langzaam op de aankomst in La Coruna voor. Hoe is de haven gelegen? Welke lichten zijn aanwezig? Zijn er nog rotsen of ondieptes? Het weer hebben we in ieder geval mee. De kustlijn hier, wordt niet voor niets La Costa del Morte genoemd. Het is een prachtige nacht met honderdduizend keer zo veel sterren dan in Nederland. En dan ineens worden getuige van een bijzonder schouwspel. Dolfijnen hebben een schol Sardientjes naar onze boot gedreven, zeker een kwartier lang kunnen we zien hoe ze de school Sardientjes systematisch bij elkaar houden en achter elkaar hun buikjes rond eten.
La Coruna is echter in dichte nevel gehuld. De lichtenlijn is met geen mogelijkheid te zien. Alleen door de techniek aan boord weten we dat we goed zitten. Voor de zekerheid loop ik meerdere malen naar binnen, om alles dubbel te checken wat wordt bevestigd door enkele uitvarende vissers schepen. Het wordt me nu duidelijk wat de term `geen hand voor ogen zien´ betekend. Bij het kunnen onderscheiden van een aantal zeilboten, welke aan een moorring liggen, valt dan toch een pak van ons hart. Wij hebben niet veel zin meer om nog wat acrobatische oefeningen uit te halen, dus laten we rond 3.50 uur het anker vallen en sluiten we deze overtocht af met een wel verdiend koud biertje. Proost!
Ola!
We hebben de haven van Le Havre op 20 september 2005 om 21.30 uur kunnen verlaten. Helaas was van de Noordwind niets meer over. Toch wilden we dolgraag richting het zuiden. Dus dan maar wat motoruren. Als doel stellen we ons Camarete, een klein vissersdorpje in de buurt van Brest. Hier willen we dan wachten voor een gunstige Wind om de Golf van Biscaye over te steken. Tijdens de reis hebben we overdag prachtig weer; s’nachts moeten we echter al onze lange onderbroeken te voorschijn halen, om ons tijdens het wachtlopen tegen de kou te beschermen.
We passeren de kanaaleilanden Alderney, Guernsey en Jersey met prachtig weer. Het ziet er zo uitnodigend uit dat we nog even overwegen om een paar dagen te stoppen, maar wij willen nu eindelijk richting de warmte. Donderdagavond 22 September om 18.00 uur bereiken we Camarete. We leggen de boot aan een moorring en pompen het bijbootje op om even naar de kant te varen. Bij het havenkantoor aangekomen, zien wij dat de volgende dag een noordoosten wind kracht 5 BF zal waaien. Dat betekend dus, douchen, slapen, tanken, boodschappen doen en de volgende dag om 12.00 uur al weer vertrekken want, dan is het tij gunstig. Als we Camarete verlaten, is het regenachtig weer. In het engelse weerbericht, welke wij via de marifoon ontvangen, noemen ze dit Drissel.
De noordwind steekt heel even op en ziet het er naar uit dat we snel in La Coruna zullen zijn, maar de pret houdt niet aan en al gauw moeten we weer de motor bijzetten.
Tijdens mijn wacht passeert op ongeveer 1 mijl afstand een onderzeer, althans daar ga ik maar van uit, want uit het niets zie ik ineens 3 gele lichten achter elkaar plotseling uit het water opduiken en met een noodgang net aan de oppervlakte aan mij voorbij schieten, op de Navtex was doorgegeven dat er in deze omgeving militaire oefeningen zouden zijn. Slik.
De volgende dag worden we beloond met een stralende dag. River en Roxy komen vroeg uit hun kooien gekropen en we genieten samen, van een opkomende zon. Met een licht briesje schuin van achteren beloofd het met grootzeil en de Genua een prachtige zeildag te worden. Als bekroning van de dag komt er tijdens de lessen in de kuip, zelfs nog een school dolfijnen gedag zeggen. Ze zwemmen even met de boot mee, de kids zijn door het dolle. Ons enthousiasme schijnt aanstekelijk te zijn, want als de dolfijnen wegzwemmen, maken een aantal van hun gigantische sprongen. We staan aan dek te applaudiseren.
Tegen de avond draait de wind in tegen over gestelde richting en neemt toe tot 20 knopen. Dat beloofd een onrustig nachtje te worden. Omdat we de bewolking niet helemaal vertrouwden hadden we voor het vallen van de avond alvast het 2de rif gezet. Het wordt inderdaad een onstuimig nachtje met veel regen en uitschieters tot 27 knopen. Maar uiteindelijk blijken het 2de Riff en het Fok goede maatjes te zijn. Rond 7.00 uur s’ochtends is er geen wolkje meer te bekennen en gaat de wind met 12 knopen weer netjes uit de noordelijke richting blazen. Zo kunnen we heerlijk uitrusten en wat tijd aan ons pigment besteden. S’avonds neemt de wind helaas af en moeten we de motor bijzetten, maar worden we getroost door een tweede bezoek van dolfijnen. Deze keer geven ze een heel fluitconcert. Roxy weet te vertellen, dat dit babydolfijnen met hun moeders zijn.
We bereiden ons langzaam op de aankomst in La Coruna voor. Hoe is de haven gelegen? Welke lichten zijn aanwezig? Zijn er nog rotsen of ondieptes? Het weer hebben we in ieder geval mee. De kustlijn hier, wordt niet voor niets La Costa del Morte genoemd. Het is een prachtige nacht met honderdduizend keer zo veel sterren dan in Nederland. En dan ineens worden getuige van een bijzonder schouwspel. Dolfijnen hebben een schol Sardientjes naar onze boot gedreven, zeker een kwartier lang kunnen we zien hoe ze de school Sardientjes systematisch bij elkaar houden en achter elkaar hun buikjes rond eten.
La Coruna is echter in dichte nevel gehuld. De lichtenlijn is met geen mogelijkheid te zien. Alleen door de techniek aan boord weten we dat we goed zitten. Voor de zekerheid loop ik meerdere malen naar binnen, om alles dubbel te checken wat wordt bevestigd door enkele uitvarende vissers schepen. Het wordt me nu duidelijk wat de term `geen hand voor ogen zien´ betekend. Bij het kunnen onderscheiden van een aantal zeilboten, welke aan een moorring liggen, valt dan toch een pak van ons hart. Wij hebben niet veel zin meer om nog wat acrobatische oefeningen uit te halen, dus laten we rond 3.50 uur het anker vallen en sluiten we deze overtocht af met een wel verdiend koud biertje. Proost!
-
29 September 2005 - 21:52
Sjoerd&annette:
Hoi folks,
goed om te lezen dat er nu vaart in jullie reis komt. hoe zeilt de Pelikaan? zo te lezen goed, we zijn benieuwd naar jullie verdre avonturen. onze reis start nu volgend voorjaar, gaat eerst naar het noorden (ijsland) en vervolgens richting zuid (ook via Coruna, dat we van een eerder bezoek nog kennen: lekker eten, drinken, mooie-het oude gedeelte- stad.
geniet en leuk om af en toe wat van jullie te horen.
tot ziens
Sjoerd -
29 September 2005 - 22:16
Bram En Hetta:
Fijn om te lezen dat alles goed met jullie gaat,en dat jullie genieten van de mooie ervaringen. Ons laatste reisje (voorlopig) was vlieland en daar kwamen wij de nodige zeehondjes tegen.Veel plezier en keep on sailing -
02 Oktober 2005 - 21:14
Hennie:
hartstikke leuk om jullie reis zo te kunnen volgen. blijf jullie verhalen volgen. -
06 Oktober 2005 - 13:40
Leonor, Hizkia & Leilani:
ola ! jeetje jongens, het lijkt wel een spannend boek elke keer als jullie mailen ! iris, je schrijft geweldig, we zitten aan de computer geplakt om alles te lezen. eergister hebben we bart, dagmar en soleil uitgezwaaid, die zijn nu ook richting zonnige oorden.... we missen jullie wel, maar het is leuk zo kontakt te houden. hebben jullie ook een niet 'algemeen' mailadres, om foto's te sturen en heeeele lange mails ?! we zijn vereerd met jullie bijbootje 'leilani', haha ! een hele dikke kus van ons allemaal & veel aloha....hizleelei -
10 Oktober 2005 - 10:10
Ada:
Hoi Iris, Vincent, River en Roxy,
Wij volgen jullie reisschema en ook de weerberichten en zien dat het onrustig is in het gebied waar jullie rondzeilen. Is het allemaal te doen of wachten jullie in een of andere haven betere "tijden" af? Of zijn jullie inmiddels afgeweken van het schema.
Je merkt het al, we zijn erg benieuwd.
Lopen de kids op schema met hun schoolwerk? Wat een vraag! De wereld zien is een ervaring voor het leven, dus een jaartje achterop met school is geen ramp, toch.
We wensen jullie weer veel voorspoed en veel wind in de goede richting.
groetjes van ons allen. -
06 December 2005 - 20:14
Menno, Hanneke En Taco:
Hoi gasten!
alles goed daar? Zo te zien bevalt het leven aan boord prima!!! Wij zijn nog een tijdje in Panama wezen zeilen op de boot van een vriend van ons (ook een Vincent) die hij daar gekocht heeft, kijk als je tijd hebt op www.kiteboardcharter.com voor de foto's van Taco op de boot en we kunnen ons heel goed inleven (of misschien juist wel niet?!) hoe het moet zijn om permanent op een boot te wonen!!!!
Ik zag trouwens Mark vandaag bezig aan jullie spinnaker en ziet er goed uit!!! Als hij klaar is kan ik misschien een vlucht regelen om hem bij jullie langs te brengen, Lanzarote misschien?
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
