Cairo 19 - 21 mei 2008
Door: Iris&Vincent
Blijf op de hoogte en volg Zeilboot
23 Mei 2008 | Egypte, Caïro
Cairo 19 - 21 mei 2008
19 mei 2008 Egyptian Museum
20 mei 2008 Pyramids/Sphinx Giza
19mei2008 – 21 mei 2008
De Pelikaan ligt veilig in de haven van Port Ismailia en wij nemen de openbare bus naar Cairo. Er onstaat nog wat comotie in de bus omdat ik me op een vrije plaats naast een Egyptenaar laat plonsen. De buschauffeur komt speciaal na achteren en legt de zitorde uit. “First baby, then wife, then man, next to other man.” O.K. Egyptian way, No problem. De rit naar Cairo duurt een klein uurtje, maar de stadt met zijn 18miljoen inwoners heeft zich zo uitgebreid, dat de rit naar het centrum nog een keer zo lang in beslag neemt. We hebben onderkomen in een schone hostel in een oude, voorneme wijk, met leuke winkeltjes en heerlijke eetkraampjes, en op steenworp afstand van de Nijl. De eerste dag willen we een kijkje in het Egyptian Museum nemen om ons een beter beeld te kunnen maken van de historie van het land en om onderandere de schatten van Tutakhamun te kunnen zien. Het Museum staat propvol met uitgegraven schatten, standbeelden, doodskisten en tombes, eigenlijk te veel om allemaal in onze hersenen te kunnen worden opgenomen.
Veel standbeelden staan zonder afscherming van het publiek en de mooiste acheologische vondsten in lutele, ouderwetse glazen kasten stof te happen. Gezien de vettige rondingen aan diverse uitgestalde stukken zullen veel bezoekers de verleiding niet kunnen weerstaan om de 4duizend jaar oude beeldendekunst aan te raken. Het is toch wel de bedoeling dat latere generatie’s dit bewijs van een hogere cultuur nog kunnen bewonderen? Dat vreemde idee krijgen we ook, als we de andere dag de pyramides bezoeken. Aangespoort door onze gids te paard om op een van de kleinere pryramides te klimmen of een stukje Alabast, Zandsteen of Graniet mee naar huis te nemen slaan we hoofdschuddend af.
Het is indrukwekkend te zien dat de vruchtbare, groene Nijldelta abprupt eindigt en je vanuit haar weelde in een ware woestijn doet belanden, dit was vroeger anders.
De hele dag blijven we rond deze geweldige pyramides van Giza scharrelen. Eerst op paarden, dan per pedes en proberen ons zo voor te stellen, hoe ze in de verzengende hitte de 20 ton (gelijk aan het gewicht van De Pelikaan) inmense stenen met papyrusboten langs de Nijl uit verder gelegen gedeeltes in Egypte hebben gehaald en met een duizelingwekkende precisie tot op 145 meter hoogte op elkaar hebben weten te stapellen. Tijdens de zonsondergang kunnen we het kreunen van de duizenden slaven en het schreuwen van hun drijvers bijna horen. Dit beeld zal nooit meer van ons netvlies verdwijnen.
19 mei 2008 Egyptian Museum
20 mei 2008 Pyramids/Sphinx Giza
19mei2008 – 21 mei 2008
De Pelikaan ligt veilig in de haven van Port Ismailia en wij nemen de openbare bus naar Cairo. Er onstaat nog wat comotie in de bus omdat ik me op een vrije plaats naast een Egyptenaar laat plonsen. De buschauffeur komt speciaal na achteren en legt de zitorde uit. “First baby, then wife, then man, next to other man.” O.K. Egyptian way, No problem. De rit naar Cairo duurt een klein uurtje, maar de stadt met zijn 18miljoen inwoners heeft zich zo uitgebreid, dat de rit naar het centrum nog een keer zo lang in beslag neemt. We hebben onderkomen in een schone hostel in een oude, voorneme wijk, met leuke winkeltjes en heerlijke eetkraampjes, en op steenworp afstand van de Nijl. De eerste dag willen we een kijkje in het Egyptian Museum nemen om ons een beter beeld te kunnen maken van de historie van het land en om onderandere de schatten van Tutakhamun te kunnen zien. Het Museum staat propvol met uitgegraven schatten, standbeelden, doodskisten en tombes, eigenlijk te veel om allemaal in onze hersenen te kunnen worden opgenomen.
Veel standbeelden staan zonder afscherming van het publiek en de mooiste acheologische vondsten in lutele, ouderwetse glazen kasten stof te happen. Gezien de vettige rondingen aan diverse uitgestalde stukken zullen veel bezoekers de verleiding niet kunnen weerstaan om de 4duizend jaar oude beeldendekunst aan te raken. Het is toch wel de bedoeling dat latere generatie’s dit bewijs van een hogere cultuur nog kunnen bewonderen? Dat vreemde idee krijgen we ook, als we de andere dag de pyramides bezoeken. Aangespoort door onze gids te paard om op een van de kleinere pryramides te klimmen of een stukje Alabast, Zandsteen of Graniet mee naar huis te nemen slaan we hoofdschuddend af.
Het is indrukwekkend te zien dat de vruchtbare, groene Nijldelta abprupt eindigt en je vanuit haar weelde in een ware woestijn doet belanden, dit was vroeger anders.
De hele dag blijven we rond deze geweldige pyramides van Giza scharrelen. Eerst op paarden, dan per pedes en proberen ons zo voor te stellen, hoe ze in de verzengende hitte de 20 ton (gelijk aan het gewicht van De Pelikaan) inmense stenen met papyrusboten langs de Nijl uit verder gelegen gedeeltes in Egypte hebben gehaald en met een duizelingwekkende precisie tot op 145 meter hoogte op elkaar hebben weten te stapellen. Tijdens de zonsondergang kunnen we het kreunen van de duizenden slaven en het schreuwen van hun drijvers bijna horen. Dit beeld zal nooit meer van ons netvlies verdwijnen.
-
25 Mei 2008 - 12:28
Hedda:
Tsja, aan zoveel moois valt inderdaad weinig meer toe te voegen..
Erik en ik waren trouwens op Maui, we spraken daar mensen (sorry, net geland, namen ff kwijt), die weer vrienden waren van de mensen met wie jullie aan het varen zijn en met wie jullie waarschijnlijk tegelijkertijd samen zullen terugkomen! Wat is de wereld groot en tegelijkertijd klein. Tot gauw, groetjes, Hedda. -
26 Mei 2008 - 10:10
Shelly:
Hoi globetrotters!
Éindelijk het goede e-mail adres van Alice gekregen! Een beetje laat, jullie zijn alweer bijna terug, haha, maar daarom niet minder leuk om alles terug te lezen. Tenminste, zoveel mogelijk.
Wat zijn de kinderen groot geworden!!!
Ik krijg heimwee naar het reizen, zit hier hoogzwanger te zijn en ben blij als ik het strand vanaf hier haal, haha.
Goede reis nog verder en ik volg julllie nu op de voet! Veel plezier!!! x Shelly -
26 Mei 2008 - 22:13
Jeroen Schuijf:
He jongens,
Wij volgen jullie al een tijd en verbazen ons elker keer weer, SUPERRRRR. Hebben jullie nog wel zin om naar huis toe te komen???????
Groetjes,
Winohwah en Jeroen -
27 Mei 2008 - 09:42
Esther:
Heeyy,
ik weet niet of jullie me nog kennen,
maar,
Hoe is ie daar?
egt heel cool wat jullie aan 't doen zijn!!
bijna terug hé?
Ik hoop dat ik jullioe nog zie ..
Naja, nog veel plezier!
Groetjes, Esther
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
