Queenstown-TeAnau-MilfordSound
Door: Iris&Vincent
Blijf op de hoogte en volg Zeilboot
28 April 2007 | Nieuw Zeeland, Milford Sound
Queenstown - TeAnau – Milford Sound 4-6 maart 2007
We gebruiken TeAnau als basis om de Milford Sound in te trekken. De autoweg is 120km lang en lijdt je langs farmland, brede dalen die eruitzien alsof ze zich nog van de laatste ijstijd moeten herstellen. Steeds verder trekken we tot het vooralpenland veranderd in alpen en de Highway uiteindelijk eindigt aan het begin van de Sound wat eigenlijk een Fjord is. De eerste ontdekkingsreizigers maakten de fout en gaven de omschrijving Sound. Een Sound is, in het kort gezegd, een door stromend water ontstaan dal. Alleen heeft dat een paar miljoen jaar geduurd. Helaas voor de ontdekkingsreizigers werd later duidelijk dat dit juist het werk van door gletsjers voortgeduwd ijs is geweest. Onderweg zijn we verscheidene keren gestopt om van de uitzichtpunten te genieten. De MCKay Creek of het MirrorLake, een meer dat op rustige dagen als op een spiegel lijkt, de 1207m lange HomerTunnel, waar de Kea’s tijdens de wachttijd onze boardbags hebben aangevreten en de Cascade Creek. Eenmaal in Milford doen we een poging de lunch op een idyllische steiger te nuttigen. Hier zien we zowaar een zeehond met een blue fin tonijn spelen zoals een kat langzaam zijn prooi folterend aanvreet. Voor we met de picknick kunnen beginnen moeten we zelf vluchten want we worden door de Sandflies (NoNo’s) levend opgevreten. Een pest hier op het zuideiland. Die middag sluiten we ons aan bij een charterschip om langs de 1692 meter hoge bergen richting de Tasmansea te varen. We genieten, het is mooi, maar eerlijk is eerlijk we zijn niet onder de indruk. Het zien van de dramatische, 1000 meter hoge kliffen van de Marquesas na de oversteek van de Pacific zijn nog in onze geheugens gegrift, daar kan geen Mitre Peek tegenop . De zeehondenkolonie is schattig, maar op Galapagos hebben we bijna dagelijks met die beesten gespeeld, gezwommen en gesnorkeld. De watervallen zijn zo goed als uitgedroogd, want het is zomer. Er valt hier zo’n 7 meter regen per jaar, wat voor enorme watervallen zorgt, maar nu dus even niet. Misschien is het niet eerlijk en moet je wat meer tijd in het Fjordland spenderen en een van de veeltalige wandelroutes nemen. Maar die tijd heeft een normale vakantieganger ook niet. Ik denk we zijn te verwent. De Pelikaan heeft ons al aan een paar mooie, afgelegen plekjes op deze aardbol gebracht. Dat is moeilijk te overtreffen.
Queenstown - TeAnau – Milford Sound 4-6 Maerz 2007
TeAnau wird unser Basiskamp um das MilfordSound zu besuchen. Die Landstrasse dorthin ist 120km lang und fuehrt uns entlang Weideland, breite Taeler, die aussehen als ob sie sich noch von der letzten Eiszeit erholen muessen. Wir fahren stets weiter, bis die Voralpenlandschaft uebergeht in Alpenlandschaft. Die Strasse endet in Milford der Beginn des Sounds, was eigentlich ein Fjord ist. Die ersten Entdeckungsreisenden gaben den Namen Sound. Ein Sound ist kurz gesagt ein Tal, was in Millionen Jahren, durch stroemendes Wasser geformt ist. Erst spaeter stellte sich heraus, das dies eigentlich das Werk von Gletschereis war. Unterwegs haben wir gelegentlich angehalten um von den verschiedenen Aussichtspunkten zu geniessen. Sowie den MCKayCreek oder dem MirrorLake, ein See der an windstillen Tagen einem Spiegel gleicht, oder dem 1207m langen HomerTunnel, wo die Kea Papageien, waehrend der Wartezeit, unsere Surfbags angefressen haben. In Milford angekommen, starten wir den Versuch um unseren Lunch auf einem idyllischen Steg zu uns zu nehmen. Ein Seehond gibt eine Dinnershow mit einem halb angefressenen Thunfisch. Bevor wir mit unserem Picknick beginnen muessen wir die Flucht ergreifen, da wir durch die sogenannten Sandflies (Sandvliegen) lebend aufgefressen werden. Eine wahre Plage auf der Suedinsel. Am Nachmittag schliessen wir uns einem Charterschiff an um durch das Fjord an 1692meter hohen Bergen der TasmanSee entgegen zu fahren. Wir geniessen, es ist schoen, aber ehrlich ist ehrlich, wir sind nicht beeindruckt. Die Sicht auf die dramatischen, 1000 meter hohen Klippen der Marquesas Inseln, nach der Pazifikueberquerung, haben sich in unser Gedaechtnis eingegraben. Da kann kein MitrePeek gegen an. Die Seehondkolonie ist suess, aber auf den Galapagos haben wir mit den Tieren beinah taeglich gespielt, geschwommen und geschnorchelt. Die Wasserfaelle sind auf ein Rinsal geschrumpft, es ist einfach Sommer. Es faellt hier 7 Meter Regen pro Jahr, was fuer enorme Wasserfaelle sorgt, aber jetzt eben nicht. Vielleicht haetten wir etwas mehr Zeit in dem Fjordland verbringen und eine der vielzaehligen Wanderrouten nehmen muessen. Aber mehr Zeit hat ein normaler Urlauber auch nicht. Ich glaube wir sind zu verwoehnt. Der Pelikaan hat uns schon an einige schoene , entlegene Fleckchen auf dieser Erde gebracht. Schwierig das zu uebertreffen.
We gebruiken TeAnau als basis om de Milford Sound in te trekken. De autoweg is 120km lang en lijdt je langs farmland, brede dalen die eruitzien alsof ze zich nog van de laatste ijstijd moeten herstellen. Steeds verder trekken we tot het vooralpenland veranderd in alpen en de Highway uiteindelijk eindigt aan het begin van de Sound wat eigenlijk een Fjord is. De eerste ontdekkingsreizigers maakten de fout en gaven de omschrijving Sound. Een Sound is, in het kort gezegd, een door stromend water ontstaan dal. Alleen heeft dat een paar miljoen jaar geduurd. Helaas voor de ontdekkingsreizigers werd later duidelijk dat dit juist het werk van door gletsjers voortgeduwd ijs is geweest. Onderweg zijn we verscheidene keren gestopt om van de uitzichtpunten te genieten. De MCKay Creek of het MirrorLake, een meer dat op rustige dagen als op een spiegel lijkt, de 1207m lange HomerTunnel, waar de Kea’s tijdens de wachttijd onze boardbags hebben aangevreten en de Cascade Creek. Eenmaal in Milford doen we een poging de lunch op een idyllische steiger te nuttigen. Hier zien we zowaar een zeehond met een blue fin tonijn spelen zoals een kat langzaam zijn prooi folterend aanvreet. Voor we met de picknick kunnen beginnen moeten we zelf vluchten want we worden door de Sandflies (NoNo’s) levend opgevreten. Een pest hier op het zuideiland. Die middag sluiten we ons aan bij een charterschip om langs de 1692 meter hoge bergen richting de Tasmansea te varen. We genieten, het is mooi, maar eerlijk is eerlijk we zijn niet onder de indruk. Het zien van de dramatische, 1000 meter hoge kliffen van de Marquesas na de oversteek van de Pacific zijn nog in onze geheugens gegrift, daar kan geen Mitre Peek tegenop . De zeehondenkolonie is schattig, maar op Galapagos hebben we bijna dagelijks met die beesten gespeeld, gezwommen en gesnorkeld. De watervallen zijn zo goed als uitgedroogd, want het is zomer. Er valt hier zo’n 7 meter regen per jaar, wat voor enorme watervallen zorgt, maar nu dus even niet. Misschien is het niet eerlijk en moet je wat meer tijd in het Fjordland spenderen en een van de veeltalige wandelroutes nemen. Maar die tijd heeft een normale vakantieganger ook niet. Ik denk we zijn te verwent. De Pelikaan heeft ons al aan een paar mooie, afgelegen plekjes op deze aardbol gebracht. Dat is moeilijk te overtreffen.
Queenstown - TeAnau – Milford Sound 4-6 Maerz 2007
TeAnau wird unser Basiskamp um das MilfordSound zu besuchen. Die Landstrasse dorthin ist 120km lang und fuehrt uns entlang Weideland, breite Taeler, die aussehen als ob sie sich noch von der letzten Eiszeit erholen muessen. Wir fahren stets weiter, bis die Voralpenlandschaft uebergeht in Alpenlandschaft. Die Strasse endet in Milford der Beginn des Sounds, was eigentlich ein Fjord ist. Die ersten Entdeckungsreisenden gaben den Namen Sound. Ein Sound ist kurz gesagt ein Tal, was in Millionen Jahren, durch stroemendes Wasser geformt ist. Erst spaeter stellte sich heraus, das dies eigentlich das Werk von Gletschereis war. Unterwegs haben wir gelegentlich angehalten um von den verschiedenen Aussichtspunkten zu geniessen. Sowie den MCKayCreek oder dem MirrorLake, ein See der an windstillen Tagen einem Spiegel gleicht, oder dem 1207m langen HomerTunnel, wo die Kea Papageien, waehrend der Wartezeit, unsere Surfbags angefressen haben. In Milford angekommen, starten wir den Versuch um unseren Lunch auf einem idyllischen Steg zu uns zu nehmen. Ein Seehond gibt eine Dinnershow mit einem halb angefressenen Thunfisch. Bevor wir mit unserem Picknick beginnen muessen wir die Flucht ergreifen, da wir durch die sogenannten Sandflies (Sandvliegen) lebend aufgefressen werden. Eine wahre Plage auf der Suedinsel. Am Nachmittag schliessen wir uns einem Charterschiff an um durch das Fjord an 1692meter hohen Bergen der TasmanSee entgegen zu fahren. Wir geniessen, es ist schoen, aber ehrlich ist ehrlich, wir sind nicht beeindruckt. Die Sicht auf die dramatischen, 1000 meter hohen Klippen der Marquesas Inseln, nach der Pazifikueberquerung, haben sich in unser Gedaechtnis eingegraben. Da kann kein MitrePeek gegen an. Die Seehondkolonie ist suess, aber auf den Galapagos haben wir mit den Tieren beinah taeglich gespielt, geschwommen und geschnorchelt. Die Wasserfaelle sind auf ein Rinsal geschrumpft, es ist einfach Sommer. Es faellt hier 7 Meter Regen pro Jahr, was fuer enorme Wasserfaelle sorgt, aber jetzt eben nicht. Vielleicht haetten wir etwas mehr Zeit in dem Fjordland verbringen und eine der vielzaehligen Wanderrouten nehmen muessen. Aber mehr Zeit hat ein normaler Urlauber auch nicht. Ich glaube wir sind zu verwoehnt. Der Pelikaan hat uns schon an einige schoene , entlegene Fleckchen auf dieser Erde gebracht. Schwierig das zu uebertreffen.
-
29 April 2007 - 10:41
Ruud~:
Wel gaaf dat Nieuw Zeeland zoveel verschillende landschappen heeft. Hier is het klimaat van slag lijkt wel hoog zomer met temperaturen van tegen de 30 graden in het land.
Groetjes aan iedereen!
Ruud -
30 April 2007 - 07:28
Robbert, Jacky,kids:
Ha vriendjes,
Het houdt maar niet op bij jullie. Nou wij hebben ook een vakantie geboekt...........In de zomer zijn we op "doorreis" in Noorwegen. Maar nu eerst op deze zomerse Koninginnedag spullen verkopen en goede zaken doen:) Ja het Hollandse leven draait hier gewoon door. Als jullie terugkomen hoef je echt niet te wennen hoor, alles blijft hier lekker bij hetzelfde, alleen wordt het wat eerder zomer.
Enjoy!!!!!!!
Liefs van de Ledeboertjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
